Ik ben geboren in het jaar 1976, als tweede kind van vier. Twee broers en een zus vergezelden me in mijn jeugd in een Fries dorpje tussen de kust en Leeuwarden. Aan het roer thuis stonden mijn fijne ouders, waardoor ik vooral fijne herinneringen heb aan mijn jeugd. Ik sportte graag en veel en ik liep meestal met een potlood of een pen in mijn hand, om op elk stukje tekenbaar papier een minischilderijtje te kliederen of gewoon een stukje tekst…iets wat ik nog steeds doe, na al die jaren.

Naast mijn mooie jeugd en sporten en tekenen en schrijven, ben ik inmiddels alweer heel wat jaren samen met mijn geweldige man en samen hebben we een pracht van een dochter die aan de vooravond staat om zelf de grote wereld te betreden en samen te gaan wonen met haar vriend. Doktersassistente mag ik mezelf inmiddels ook alweer een paar jaar noemen. Een prachtig beroep. Daarnaast vind ik koken het einde en het meest ontspannen wat er maar bestaat…Kortom een heel normaal doorsnee gezin met hobby’s en gezelligheden. Helaas veranderde er met de jaren van alles in mijn lijf, wat het doorsnee liet verdwijnen… vanaf mijn pubertijd kreeg ik problemen met mijn spijsvertering, “spastische darm”, heb ik vele malen gehoord. Met de laxeermiddelen kon ik wel een winkel beginnen en een innige relatie met de wc-pot werd dagelijkse realiteit.

Na dik 15 jaar was het mooi geweest en werd ik eindelijk doorverwezen naar het ziekenhuis, in de hoop op een oplossing voor mijn probleempje. Helaas bleek dit niet zo simpel en stapte ik in een medische wereld rollercoaster. Tijd om na te denken was er niet, ik stond in de overlevingsstand… Knokken, doorzetten en blijven lachen! Ik ontwikkelde een eigen manier om door de ellende te komen en betrad ieder onderzoek vol humor en dan ook nog eens de cynische variant, die van tijd tot tijd zorgde voor hilarische momenten, ondanks dat het eigenlijk heel triest was.

Mijn oud lerares zei eens, ga toch schrijven en een verpleegkundige idem dito. Vroeger wilde ik altijd al graag eens een boek schrijven, maar dat het een boek over mijn leven zou zijn, had ik nooit vooraf kunnen bedenken…

Begin 2014 trok ik de stoute schoenen aan en ben begonnen te schrijven…iets wat ik nog steeds doe. Mijn leven speelt zich nog steeds af in het ziekenhuis en nog steeds schrijf ik over mijn belevenissen…op een manier dat je hartelijk om een zwaar onderwerp kunt lachen…

 

biografie foto